Het voelt of ik dit niet mag typen, omdat het zo oneerbiedig naar de zon staat die dan zo zijn best doet en het gras dat dan ook zo zijn best doet, maar, om eerlijk te zijn vind ik dat een strakblauwe lucht enorm vloekt met hel groen gras. Ik vind bijna alle dingen in de natuur mooi; vogels, bloemen, jungle, strand, moeras, prairie etc. maar dat vind ik dus best wel lelijk. Daar liet wie die blauwe lucht in combinatie met dat groene gras ook maar heeft bedacht een steekje vallen naar mijn idee. Wat ik wel heel mooi vind is een dreigende lucht in combinatie met fletsgroen gras. Iets wat ik vanmorgen zag. Ik werd wakker en dacht: “Ik ga douchen en dan meteen fietsen, voordat het kan gaan regenen.” Nou, het is gelukt: ik was vlak voor de bui weer thuis. Ik vond ook nog een verfvlek op het fietspad in de vorm van een J en vroeg me af of ik misschien een narcist ben dat ik daar meteen een J in zag, want toen ik Tonny de foto liet zien zag hij er niks in. Alleen een witte vlek op het fietspad. Verder was er nog een rood-wit paaltje rondom begroeid met witte bloemetjes. Alsof die bloemetjes het zielig vonden voor dat paaltje, dat die in zijn eentje op dat fietspad stond. Ik denk dat ze hem een beetje gezelschap wilden houden. Oh en er waren ook allemaal afgewaaide takken in het park. En niemand zat op de bankjes om daarnaar te kijken. Ook wel weer zielig voor de bankjes. En voor die takken helemaal klote: Scheur je af, lig je te creperen op de grond, bekommert geen ene hond zich om je, omdat ze bang zijn voor een beetje regen. Nu maar duimen voor mooi weer. Helemaal voor aanstaande zaterdag, wanneer we (Eva van Pelt en ik) Andermans Bloed spelen tijdens poëziefestival Het Tuinfeest in Deventer. Hier de LINK.
PS: Als je goed kijkt zie je ook nog een bijna verstopte trein in de foto. Goed zoeken! ;)
