Tag: The Playground Residence

Stilte voor de storm

7 mei, 2026

Lieve mensen, er gebeurt zoveel en er komt zoveel op me af (mooie dingen!) dat het berichten erover niet altijd lukt, hier toch een dappere poging:

– In juni mag ik weer met The Playground Residence op reis, naar Antaliepté, een klein dorpje in Litouwen waar we een keer eerder waren -de foto hierboven is er gemaakt-, en pop-up studio’s in een verlaten klooster bouwden. Wat we ervan zullen brouwen met elkaar gaan we zien (dat is ook het hele idee), maar dat er muziek bij komt kijken staat vast.

– In juli ga ik in residentie bij STROOM om muziek op te nemen en samen te werken met toffe producers

– Eind juli ga ik voor festival Woordwaarde in residentie bij de splinternieuwe broedplaats PS48, waar ik zelf ook een ruimte heb

– Ik ben bezig met plannen voor een nieuwe voorstelling waarin mijn ingesproken dromen samen zullen komen met de muziek, op heel bijzondere locaties. Daarover gauw meer. Over bijzondere locaties gesproken: klik HIER als je wilt zien wat ik alweer 13 jaar geleden in een oude textielfabriek uitspookte.

Er zijn ook veel mooie dingen gebeurd. Een van die mooie dingen vond gister plaats, in Zaal 3 in Den Haag, toen was namelijk een speciale prikkelarme editie van de Poeziebar, gehost door de Poezieboys, in dit geval nam de geweldige Jos Nargy het solo op zich. Lin An Phoa, Charlotte de Beus en Erik Jan Harmens droegen voor, Nick Feenstra zorgde voor muziek en ik zong mijn liedjes. Foto’s volgen.

Mocht je het leuk vinden om op de hoogte te blijven, mail dan naar info@johanneketerstege.com
dat je op de nieuwsbrief wil en dan kom je erop, beloofd!

Tags: , ,

Wennen aan het donker

15 oktober, 2024

Lieve mensen, Zaterdag 2 november mag ik in theater de Fazant avondvullend zingen, spelen, en tonen wat er zoal is ontstaan in het afgelopen jaar, waarin ik mezelf compromisloos de ruimte gaf om nieuw werk te maken. Het zou weleens de try-out van mijn nieuwe voorstelling kunnen blijken te zijn geworden en Wennen aan het donker is de titel.

Een greep uit mijn ervaringen: in een tentje in een leeg winkelpand bivakkeren om een week lang voorbijgangers in taal en poëzie te vatten (De Ruimte), in een Pools hotel verblijven met medemuzikanten uit Nederland, Duitsland, Oekraïne en Polen om daar zonder enig plan samen muziek te maken en te praten over wat ons bindt (The Playground Residence), me opsluiten op zolder om daar met fotograaf en mede-dwaler Erwin Zijlstra een doka van mijn zolder te maken, een prozacursus van Niña Weijers volgen (Bibliotheek Deventer) en een eerste audiofictie werk maken in de vorm van een geluidscollage van 10 jaar ingesproken dromen bij het wakker worden (Schelp/MIMIK).

Hoewel ik het mezelf lange tijd toestond dat het allemaal ‘niets hoefde te worden’ en ik vooral het plezier (en de beklemming) van werken in vrijheid wilde hervinden, van ontdekken en onderzoeken, samenwerken (André Manuel, STROOM, Eva Schuurman), dwalen en soms verzuipen in de mogelijkheden, ontstaat er nu geleidelijk iets waar alles in elkaar valt; liedjes, beelden, teksten en een thema.

Dit alles betekent niet dat ik voorlopig thuis blijf, maar wel dat ik bij een toekomstige residentie gerichter kan zoeken en aanvullen op wat er al is ontstaan. De titel van mijn vorige voorstelling was Muntjes duiken tussen haaien. Wennen aan het donker is hierop het logische vervolg. Hoog tijd om (zee)monsters te verkennen en licht te werpen op de plekken waar dat al lang niet scheen. Kom gerust en neem je schaduw mee!

Doe je ogen dicht om te wennen aan het donker
Ik blijf bij je, naast je zitten op de rand van je bed,
zeg maar wat je hebt gedroomd

Tags: , , , , , ,

Zomer

29 augustus, 2024

Er is veel moois gebeurd de laatste tijd. Niet alleen was ik aan het begin van augustus in Berlijn voor de The Playground Residence reünie, waar ik naast muzikanten die ik al kende uit de residentie in Polen deelnemers van andere edities ontmoette, ook was ik voor het eerst programmamedewerker bij Buitenkunst, in Drenthe, waar ik programma’s mocht bedenken rondom muziek/songwriting. Beide projecten passen goed bij alles waar ik dit jaar ruimte voor heb gemaakt: vrijheid, ontwikkeling, experiment en samenwerking. Tijdens de Playground Residence werkte ik verder aan liedjes die eerder waren ontstaan met medemuzikanten en stiftdichtte ik er lustig op los. Dat laatste kwam mooi van pas bij Buitenkunst, waarin ik de deelnemers hun dromen liet verklanken, melodieën liet zoeken bij de ontstane stiftdicht-teksten, elkaar liet interviewen om vervolgens liedjes over elkaar te schrijven en waarin ik met jongeren songs schreef bij het thema Angst. Het was fantastisch inspirerend om met een enorm team aan medewerkers uit allerlei kunstdisciplines de meest wilde plannen tot leven te wekken in het bos en zonder stroom, ook bij optredens ’s avonds als het al donker was. Voor een indruk van een van mijn stiftdicht-experimenten zie hieronder:

Waarin alle indrukken, gesprekken en ideeën uiteindelijk zullen uitmonden weet ik nog niet en ik probeer mezelf eraan te blijven herinneren dat dat mag. Geen gemakkelijke opgave, maar het beste wat ik nu kan doen, zodat ik uiteindelijk kan kiezen wat het best past.

Foto: Fryderyk Hoang Dong

Tags: , , , , ,