Poëzie

#17 Lessen van Geert Groote

20 september, 2017

3 september vond de feestelijke onthulling plaats van twee bronzen beelden door beeldhouwer Karoly Szekeres met een gedicht van mij erbij. Het gedicht is -supercool!- gehakt in steen onderdeel geworden van de bestrating voor het Geert Groote Museum aan het Lamme van Dieseplein in Deventer.

Hoe dit zo?
In 2011 vatte Stichting Beeld Geert Groote het plan op om een standbeeld te laten maken ter ere van Geert Groote, ‘de grootste Deventenaar ooit’ en grondlegger van de Moderne Devotie. Er moest ook een gedicht bij, vonden ze. Ze zijn na een heel selectieproces uitgekomen bij beeldhouwer Karoly Szekeres en ondergetekende. Het beeld werd twee beelden; twee volgelingen van Geert Groote. Het gedicht dat ik schreef is officieel mijn laatste gedicht van mijn stadsdichters periode. Ik heb me laten inspireren door alles wat ik te weten kwam over Geert Groote en ik heb de kern van zijn leer proberen te vertalen naar iets wat ook in deze tijd toepasselijk is. Hieronder het gedicht.
De foto’s zijn gemaakt door Roely Oldenhuis.
—––––––––––––––––––––––———-––––––––––

Lessen van Geert Groote

Schrijf en spreek in klare taal.
Leef je eigen regels na.
Wees een brug die beide oevers
met elkaar verzoeken kan.
Zoek hoe ver je blik kan reiken.
Weiger weg te kijken.

#16 Deventer in beeld

9 augustus, 2017

Met dank aan Erna Lammers van De Stentor Deventer is mijn slotgedicht getiteld Deventer, dat ik tijdens de officiële overdracht van het Deventer Dichterschap voordroeg op Het Tuinfeest, als filmpje verschenen. Mét ondertiteling! Dan kun je het nog even rustig terug luisteren en zien. Deventer, bedankt voor de twee pracht jaren. Wibo, heel veel succes en plezier de komende tijd!

#16 Deventer

6 augustus, 2017

Gister droeg ik tijdens Het Tuinfeest alweer het stokje over aan mijn opvolger Wibo Kosters. Hierbij mijn slotgedicht. Het was een eer om stadsdichter van Deventer te mogen zijn en ik heb genoten van alles wat op mijn pad kwam. Op 10 oktober presenteer ik in Theater Bouwkunde mijn bundel met (stads)gedichten, songteksten en een solo EP. Tot dan!

Deventer

Je was de liefste onbekende
in gedroomd vakantieland,
bezaaid met zonnige boetiekjes
waar de kerkklok trage uren slaat.

Ik heb gedanst op al je pleinen,
tastte je straten en je steegjes af.
Ik baadde pootje in de levensader
die jou ooit bestaansrecht gaf.

Je gaf je mensen aan me prijs
zodat ik jou kon lezen.
Ik sprak verdwaalden en verdwaasden,
bezielden en verweesden,
en trof de dwarse denkers
uit je sprekende verleden.

Soms werd je me teveel,
dan klonk mijn lofzang als een noodkreet:
Hoe van al die losse schakels
pure chocola te maken?

Je bent de kleuters met de skelters op de Brink,
de menigte die samenkomt in tijd van rouw,
de hoer die kalmpjes rookt in haar portaal,
de man in pak met paling voor zijn vrouw.

Je bent de kerk die veel te groot is voor zijn rol,
de IJsselstroom die schitterend door het landschap voert,
de geur van koek die ‘s morgens in de lucht hangt;
en ik, je aangenomen kind, niet langer een toerist.

Als ik moegepraat en uitgestreden
van mijn trip door opgefokte steden
bij je thuiskom,
staan je huizen aan de Wellekade
als ouders aan de eindstreep, klaar
om mij naar bed te dragen.

Geert Groote project met beeldhouwer Karoly Szekeres

1 mei, 2017

Vorige week stond ik samen met beeldhouwer Karoly Szekeres in De Stentor vanwege een project rondom Geert Groote waarvoor Karoly iets heeft gemaakt en ik iets heb geschreven. Lees er hieronder alles over. In september is de onthulling, ik verklap nog even niets. Dank aan Bert Felix voor het artikel en Ronald Hissink voor de foto’s!

Tags: , , , ,

# 15 Ware Rijkdom

27 april, 2017

Voor Lintjesregen 2017 liet ik me inspireren door het begrip “Rijkdom”. Juist in onze maatschappij die in grote mate wordt beheerst door individualisme zijn mensen die zich belangeloos inzetten voor een ander zo belangrijk.
—–

Ware rijkdom

Wonend in een gouden stad
langs water dat knipoogt naar de zon
flaneren wij, gehuld in brons
langs de betonnen boulevard.

Samen voor ons eigen
laten we ons leiden
door wat we bij de ander zien:

een groter huis, een diepere tuin
een wittere lach, een eigen jacht;
nog voor we het ene hebben volbracht
lonkt er al een ander doel.

Misschien is ware rijkdom dat,
wat je in dit eeuwig eindige
woelig bloeiende leven
voor een ander kunt betekenen.

Tags: ,

Met Borboleta in Concordia

16 april, 2017

Optreden met Andre Kerver en zijn Borboleta Music gister in Concordia Film Theater Beeldende Kunst was heel bijzonder! Er werden spannende improvisaties om- en rond mijn liedjes en gedichten geweven, wat ervoor zorgde dat de woorden en de muziek in een heel nieuw perspectief kwamen te staan. Erg inspirerend. Op de achtergrond zag je foto’s geprojecteerd die ik overal en nergens heb gemaakt. Sommige foto’s zijn gemaakt in Deventer waardoor Deventer even op bezoek kon komen in Enschede. Er was ook een kwarteleitjes bingo geleid door Paul Abels. Degene met het winnende nummer won een huiskamerconcert van André. Andre Kerver, Yonga Sun, Christoph Mac-Carty en Uli Wentzlaff-Eggebert ontzettend bedankt voor het fijne samenspel! Foto: Marion Gerverdinck

Tags: , , ,

Gedicht Palmyra in Arabisch vertaald!

27 maart, 2017

Bijzonder nieuws: Op initiatief van Cora Smelik is mijn gedicht over Palmyra in het Arabisch vertaald. Dat is gedaan door Ferida Jawad. Nu kunnen de Syrische mensen die bij de voordracht in de synagoge waren het gedicht ook in een taal die dichter bij ze ligt dan het Nederlands lezen. Cora en Ferida, ontzettend bedankt!

Tags: , , ,

#14 Palmyra

3 maart, 2017

Naar aanleiding van de tentoonstelling: “Palmyra. Stad van duizend zuilen in Deventer.”, die nog tot 12 maart te zien is in de Waag op de Brink schreef ik mijn 14e stadsgedicht. De tentoonstelling bracht me tot het inzicht dat elke stad ooit is geboren, maar net zo vergankelijk is als de mensen die er wonen. Daarnaast bedacht ik me dat elk aardse heiligdom, hoezeer het de tand des tijds ook heeft doorstaan, kwetsbaar is. Juist dat wat van grote historische en culturele waarde heeft valt ten prooi aan terroristen. In Palmyra hebben mensen hun leven gegeven om de stad en wat zij herbergt te beschermen en toch staan er nog slechts 2 van de 16 zuilen overeind. IS heeft er lelijk huisgehouden en hoewel ik vandaag las dat het Syrische leger heeft terug veroverd is niets ooit een garantie voor behoud. Daarover gaat onder andere het gedicht:

Palmyra

Hoeveel tijd is ons gegeven?
Hoeveel plek ons toebedeeld?
Wat bepaalt hoe lang we leven?
Wat bepaalt hoeveel?

Hoeveel haat schuilt in het wezen
dat vernietigt en verjaagt?
Hoeveel liefde is er nodig
om die haat te lijf te gaan?

Hoe bewaar je het bewijs
dat een stad ooit is geboren
als de schouder die haar draagt
van steen tot zand vergaat
en haar toegangspoort het oog wordt
van een gloeiendhete naald?

Hoe bewaar je het bewijs
dat er vreugde heeft geheerst
als haar openluchttheater
opereert als strijdtoneel
en zelfs de tombes op haar grond
de dood niet meer bewaken?

Slechts de toekomst kan haar geven
wat ze sterker dan geluk ontbeert:
De kans om te herrijzen
met wat van haar niet stuk kon gaan,
want op de vrede volgt strijd,
maar op de strijd volgt vrede.

Is de geest altijd groter dan het lijf dat hij bewoont?
Is een mens altijd kleiner dan dat waarvan hij droomt?
Op de vraag volgt de stilte,
op de stilte volgt de vraag.

Tags: ,

Jury- en publieksprijs Poëzieslag Festina Lente gewonnen!

21 februari, 2017

Gister was ik in Amsterdam om mee te doen aan de poëzieslag van café Festina Lente. Het was mijn ontgroening op slam gebied en smaakte meteen naar meer. In deze nieuwe, rauwe setting kwamen de gedichten heel anders uit me dan ik gewend ben. Ik won tot mijn grote vreugde zowel de publieks- als de juryprijs en een enveloppe met inhoud zodat ik nu een kledingkast kan kopen voor al mijn kleding in dozen en mag in juni terugkomen om te strijden voor een plek op het NK Poetry Slam.

De jury bestond o.a uit Sander Meij van Passionate Platform en Willem Ties. Na afloop van de avond werd het te leuk en te laat om naar huis te gaan. Ik mocht blijven slapen in het huis van Felix, de voormalig eigenaar van het café. Hij had prachtig blauwe tegels in zijn keuken en is verder ook een schat van een vent.

Verder: Gister kiekte een conducteur me in de treindeuropening. Hij liet me ook de cockpit zien, dat mocht ik niet op Facebook delen dus doe ik niet, maar mooi was het wel, zo hoog. Ik kon me ook goed voorstellen hoe scherp je zicht daar is op mensen die voor de trein springen. Dat lijkt me traumatisch.

Eet smakelijk alvast! xx

Tags: , , , ,

Regel uit mijn gedicht in krijtspray!

20 februari, 2017

Op zondagmiddag 12 februari startte het kunstproject ‘Stadsverlichting Deventer’ in en rond het Museum Geert Groote Huis. Centraal staat hierbij het werk van 8 dichters op en rond het Lamme van Dieseplein en 8 kunstenaars in het museum.

Stadsverlichting is van oorsprong een initiatief van Tijn Touber. Hij wil hiermee een cultuur van geestelijke verlichting stimuleren. Krijnie Beyen heeft het naar Deventer vertaald en zij is de stuwende kracht achter het project. Krijnie Beyen is ondernemend kunstenaar en begeleider van systemische opstellingen. Het begint ermee, volgens Krijnie, dat iedereen de verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen leven en leefomgeving. Door Stadsverlichting Deventer hoopt zij mensen te inspireren.

Mijn bijdrage als een van de 8 dichters bestaat uit het gedicht “Ik wens je toe”, waaruit uitgelicht de regel: “Ik wens je toe een wandeling door andermans gedachtegang”, die in krijtspray is gespoten op het plein voor het museum. Het project duurt tot en met 21 maart, ga dus vooral eens kijken :)